Ik las vandaag: “Onze vervulling ligt niet in het hebben, maar in het zijn.”
Maar wat als het hebben juist bijdraagt aan wie je wilt zijn?
Ik denk dat het eraan ligt vanuit welk perspectief je het bekijkt. Als je niks hebt, kan alleen zijn vaak je geluk niet vervullen. Kijk maar naar dakloosheid en armoede. Die hebben niet veel meer dan alleen zijn, en zijn verre van voldaan.
Als we het iets minder extreem bekijken: mensen die niet veel hebben, maar ook niet arm zijn. Een groot deel van mijn leven hoorde ik bij de categorie: ik kom nog maar net rond. Je kunt gelukkig zijn in jezelf, maar toch niet helemaal voldaan. Op alles moeten letten, en iets voor jezelf kopen gaat altijd ten koste van iets anders.
Vroeger had ik gezegd: ja, je hebt gelijk. Misschien ook om niet te hoeven kijken naar het grotere plaatje: wat kan ik veranderen om hieruit te komen?
Nu, in mijn huidige situatie, ben ik het er niet mee eens. Hebben kan wel degelijk bijdragen aan het zijn.
Zo heb ik de afgelopen tijd bijna schaamteloos veel geld uitgegeven aan kleding en schoenen. Ook aan andere leuke dingen: mijn kamer veranderen, nieuwe meubels, verven, lekker eten. Het gaat mij niet per se om de ‘waarde’ van die materialistische dingen, maar om het gevoel dat ik ervan krijg.
Kleding en mode zijn voor mij zelfexpressie. (Daarnaast ben ik ook gewoon vrouw, het hoort er een beetje bij) Ik zie mezelf de hele dag in spiegels en reflecties, of in mijn camera, en ik vind het fijn als ik blij ben met wat ik zie. Ik merk dat ik me minder gelukkig voel als ik er minder leuk uitzie; het heeft direct effect op mijn stemming. Het doet veel voor mijn zelfvertrouwen en vrouwelijkheid. Natuurlijk zijn complimenten leuk, maar uiteindelijk doe ik het voor mezelf. Er loopt gewoon een andere vrouw. Ik voel mezelf stralen en zichtbaar ook, denk ik, aangezien vreemden constant naar me lachen.
Mijn kamer is mijn leefomgeving, mijn kleine eigen wereldje, mijn safe space. Ik heb nu weer elke dag zin om hier op te staan en mijn theetje te drinken aan mijn tafeltje in de zon. Dat is heel waardevol.
Goed, gezond eten en bewegen. Bewegen kan gratis, al kosten de leuke dingen zeker geld. Mijn sportschool, yoga en ClassPass zijn ook maandelijkse uitgaven. Boodschappen zijn sowieso duur, maar ook uit eten gaan. Ik word zo gelukkig van samen kunnen eten; zo verbind ik het liefst met mensen waar ik om geef.
Dan hebben we hobby’s, waar je misschien instrumenten of apparatuur voor nodig hebt. Ik kan nu genieten van schrijven omdat ik een MacBook heb gekocht. Ja, het kan op papier, maar een boek schrijven in je notitieboekje is niet meer van deze tijd, vind je niet? Maar ook comedyshows, concerten, musea, reizen — zelfs een andere stad bezoeken met de trein kost geld.
De vrijheid van je niet buitengesloten voelen als mensen je meevragen naar iets leuks. Voor mij verandert er niet veel; ik ga vaak toch niet als het iets heel feestigs is. Maar het voelt anders als ik nu bewust de keuze maak, in plaats van dat ik niet mee kan gaan door mijn financiële situatie.
Ook het herstellen van je lijf kost geld. Chiropractor, TRE, massages, acupunctuur — noem maar op. Alles om van spanning en pijn af te komen. Het begint langzaam vooruit te gaan, maar het heeft honderden euro’s gekost en dat zal nog blijven doen.
Veel mensen lopen rond met fysieke pijn door de prijs die je blijkbaar voor gezondheid moet betalen.
Daarnaast de vraag: hoe zie jij jezelf graag in dit leven?
Ik voel mij nu pas mezelf. Ik romantiseer mijn leven graag. Iemand moet het doen. We hebben allemaal maar een bepaald aantal jaar om gebruik van te maken en ik wil dat het fijn, intens en filmisch voelt, met de nodige pijn en risico’s, want dan voel ik dat ik leef. Daar hoort voor mij ook bij dat ik met mijn laptopje in restaurants en cafeetjes zit te schrijven terwijl ik een hele hoop oesters eet. Overbodige luxe? Misschien. Maar het laat mij rijkdom voelen.
Want rijkdom is niet alleen de exacte hoeveelheid geld op de bank, maar ook een perspectief. De een voelt zich rijk door veel geld op de bankrekening. Voor een ander is rijkdom juist het uitgeven van dat geld, of reizen.
Ik merk dat toen ik voor het eerst ging verdienen, ik alles hamsterde. Alsof het elk moment weer weg kon zijn. Alsof ik er niet van mocht genieten: alleen hebben, vasthouden. Ik moest leren dat geld niet alleen bedoeld is om te bewaren, maar ook om het leven nu fijner te maken. Ik voel mij veel rijker als ik geld aan mezelf spendeer. Wel met grenzen: ik ga niet onder een bepaald limiet met mijn spaargeld, maar de rest geef ik mezelf ruimte om mee te spelen.
Je kunt zijn in het moment dat je dat ervaart, maar we kunnen niet ontkennen dat daar ook een duidelijk stukje hebben bij zit.
Je hoeft niet mega rijk te zijn om geluk te ervaren, maar genoeg hebben om je niet beperkt te voelen is wel heel fijn.
Geld geeft ook een gevoel van veiligheid. Weten dat, mocht er iets gebeuren, je jezelf kunt opvangen. Zeker als je geen vangnet hebt buiten jezelf.
Ik weet niet hoe jullie dat ervaren, maar ik merk dat ik veel gelukkiger ben met gewoon zijn, juist ook door te hebben. Er valt toch een bepaalde hoeveelheid stress weg.
Dus maakt geld gelukkig?
Ja, het is controversieel om te zeggen omdat veel mensen dat niet willen toegeven vanuit schaamte. Maar het maakt wel degelijk gelukkiger.
Alleen niet als het draait om meer, meer, meer. Op een gegeven moment wordt dat verlangen ongezond. We leven in een maatschappij waarin je vrij weinig kunt zonder te hebben, en er zit veel schaamte op om dat eerlijk toe te geven.
Dus zoals bij alles in het leven draait het wederom om balans.
Al moet ik wel zeggen: het kan niet fixen wat vanbinnen stuk is. Het koopt geen geluk als er vanbinnen niets is.
Geef een reactie