We zijn opgegroeid in een wereld waarin leeftijd bijna alles bepaalt. Vooral vrouwen krijgen van jongs af aan mee: “Vraag nooit naar haar leeftijd.”
Alsof ouder worden iets is om je voor te schamen. Alsof schoonheid een houdbaarheidsdatum heeft.
Maar laten we eerlijk zijn: wie heeft vóór het tijdperk van gentle parenting/Gen z ooit zijn moeder horen zeggen: “Ik zie er zó goed uit vandaag. Echt slank, en wat voel ik me mooi.”
In plaats daarvan leren we onszelf te verstoppen. We spuiten botox, gebruiken filters, verven onze grijze haren, kopen talloze producten om onze huid eruit te laten zien als die van een twintigjarige.
Maar waarom eigenlijk?
De angst voor rimpels
Zijn we met rimpels minder waard? Is dat het moment waarop je leven ophoudt te bestaan? Omdat mensen kunnen zien dat je veel hebt gelachen — en die geluksgroeven nu voor altijd op je gezicht staan?
Als kapper zie ik het dagelijks: hoe hard vrouwen tegen zichzelf kunnen zijn. De lelijkste woorden komen eruit. Soms wordt zelfs elke blik in de spiegel vermeden.
Het is pijnlijk om te zien. De stress in deze generatie is zó hoog, dat ik het gevoel heb dat mensen steeds sneller grijs worden.
Ik heb meerdere negentienjarige meiden gezien met grijze haren. Zijn zij nu ook ‘oud’? Beginnen we al vanaf twintig af te takelen?
Ik zal nooit vergeten hoe een klant me vertelde dat ze op haar dertigste verjaardag geen feest hield, maar een soort begrafenis — een afscheid van haar jeugd.
Wat doen we onszelf aan?
Elke fase verdient liefde
We gaan allemaal door verschillende levensfases. Toen je van kind naar puber ging en je lichaam veranderde, raakte je toch ook niet in paniek omdat je ‘ouder’ werd?
Waarom voelt die overgang richting de dertig dan zó heftig?
Je lichaam verandert, ja — maar het wordt niet lelijker. Alleen anders. Net als in alle andere fases die je al hebt doorgemaakt, en nog zult doormaken.
Ik ben nu bijna 27, en ik geniet van elk jaar dat ik ouder word.
Na een heftige jeugd voelt het alsof mijn leven nu pas begint. Richting de dertig gaan voelt voor mij zoals we ons vroeger voelden over achttien: het gevoel dat er iets moois aankomt. Een nieuw tijdperk.
Maar deze keer écht.
Toen ik achttien werd, veranderde er nauwelijks iets. Ik mocht sigaretten en drank kopen — dat was het.
Maar nu, na het moment waarop je frontale kwab rond je 25e volledig is ontwikkeld, stap je pas écht het leven in als volwaardige vrouw.
Ik weet steeds beter wat ik wil, hoe ik me voel, waar mijn grenzen liggen.
Ik kan mijn emoties reguleren, geniet meer, en neem dingen niet meer zo persoonlijk.
Ik verdien mijn eigen geld, jaag mijn dromen na, heb mijn blog.
Als ik wil, ga ik op vakantie.
Ik kan daten met mannen die emotioneel volwassener zijn — want een 21-jarige nemen ze toch niet serieus.
Mensen nemen jou nu serieuzer.
De volwassenen waar je vroeger tegenop keek? Je bent er nu zelf één van.
Met stabielere vriendschappen, duidelijkere prioriteiten, en een rust die je vroeger niet kende.
Grijs haar is sexy
Rond de dertig gaan veel mensen minder feesten — bij mij begon dat al rond mijn 25e.
Voor wie dat nog niet heeft ervaren, lijkt het soms paniekerig: “Mijn leven is voorbij.”
Omdat je geen kinderen wilt of juist krijgt, of niet meer elk weekend dronken wilt worden.
Maar je leven is helemaal niet voorbij.
Het is gewoon een andere fase.
Net zoals je van baby naar peuter ging, en van peuter naar kleuter.
Je interesses veranderen. Je hebt geen behoefte meer aan wat vroeger belangrijk leek, omdat je behoefte hebt aan andere dingen.
Het ene is niet beter dan het andere — het is gewoon nieuw.
Een tijd met meer rust.
Ik heb nog geen grijs haar, en gezien de genen in mijn familie zal dat nog wel even duren.
Maar ik weet nu al dat ik het niet zal verven.
Ik hou van mijn gezichtsuitdrukkingen.
Mijn mimiek is sterk, en dat is een deel van wie ik ben.
Dat hoeft niet gepolijst of perfect.
Ik mag er op mijn dertigste gewoon dertig uitzien.
Op mijn veertigste, veertig.
Enzovoort.
Laten we niet vergeten dat grijs haar ongelooflijk sexy kan zijn.
Een beetje zilver in het haar, de snor of baard — ik vind het persoonlijk heel aantrekkelijk bij mannen.
En ik hoor om me heen steeds vaker hetzelfde geluid.
Ook over vrouwen.
Mijn lesbische vriendinnen worden helemaal warm van 35+ vrouwen.
Eén van hen zei laatst letterlijk: “Ik werd meteen verliefd op haar rimpels.”
Hoe mooi is dat?
Zelfliefde straalt door alles heen
In plaats van al dat geld in plastische chirurgie te steken: accepteer jezelf.
Investeer in goed eten, voldoende slaap, supplementen, verzorging.
Die liefde doet wonderen voor je uiterlijk.
Je gaat stralen van binnenuit — en dat is iets wat je niet kunt kopen.
De één krijgt sneller rimpels, de ander sneller grijs haar.
Laten we de propaganda dat dat het einde van je leven betekent, collectief de deur uitgooien.
Laten we omarmen dat we wéér een prachtig jaar te leven hebben.
Het zijn maar genen.
Ze zeggen niets over hoe aantrekkelijk of jeugdig je bent.
Dat zit vanbinnen.
Geef een reactie