Kennen jullie die tijden van Sex and the City nog? Hoe Carrie schreef over het datingleven in New York? Tijdens het genieten van de seizoenen verzon ik al columns in mijn hoofd — maar dan over onderwerpen die dicht bij mijn hart liggen: geestelijke gezondheid, innerlijke kracht, spiritualiteit, storytelling, motivatie, discipline, positiviteit, negativiteit, ook relaties, soms daten, en nog veel meer…
Hoe zou het toch zijn,
Als ik zo’n blog had?
Maar ik ben toch niet zo technisch…
Dus hier komt mijn eerste post — die eigenlijk meteen aansluit bij een van de onderwerpen waar ik heel gepassioneerd over ben.
Klopt, ik bén niet technisch. Tot een paar weken geleden wist ik niet eens hoe ik een nieuwe map moest aanmaken op mijn laptop (die ik inmiddels al twee jaar heb), of hoe ik iets online in de prullenbak moest zetten.
Het mooie van dit soort dingen? Je hoeft helemaal niet technisch te zijn. Je hoeft niet overal goed in te zijn. Wat je wél moet durven, is hulp vragen — en dat is waar het bij veel mensen misgaat.
Ik durf te wedden dat er in jouw netwerk ook wel iemand zit die nét iets meer weet over laptops en websites dan jij. Het heeft bij mij even geduurd voordat ik ermee aan de slag ging, maar als je eenmaal besluit: ik ga dit gewoon doen, dan lukt het uiteindelijk ook wel. Of dat nou linksom of rechtsom is.
Mijn beste vriendin — die mij leert over ondernemen — gaf mij ook een Jip-en-Janneke-lesje ‘laptop gebruiken’. Ja, je hoort het goed: we hebben hier te maken met een 26-jarige boomer. Inmiddels helpt een andere kennis mij met het ontwerpen van deze website.
Meestal is het niet het “ding” zelf dat ons tegenhoudt — in dit geval niet de technologie — maar ons eigen hoofd. Onze eigen smoesjes. Die winnen het vaak, omdat dat de makkelijkere weg is. Ook al fluistert je verlangen je al maanden iets anders toe.
Zo was het dus ook bij mij, met deze blog. En met mijn YouTube-kanaal — al heb ik daar vandaag wél mijn eerste video op gepost.
Hoe vaak zeg jij tegen jezelf:
“Ik zou het wel willen, maar ik kan dit niet…”
En als je dat zegt: waarop baseer je dat eigenlijk?
Van wie heb je die overtuiging overgenomen?
Meestal zijn het gewoon onze eigen beperkende gedachten — maar waar komen die eigenlijk vandaan?
En misschien wel de belangrijkste vraag:
Hoe stop je zo’n overtuiging?
Dit is precies waarom ik deze blog ben begonnen.
Om mezelf uit te dagen, maar ook om met jou — de lezer — dit soort gesprekken aan te gaan. Dus als dit resoneert, laat dan vooral iets van je horen. Wat houdt jou nog tegen?
Geef een reactie